فایل ورد مقاله تاثير تنظيم کننده هاي رشد گياهي و زمان محلول پاشي بر خصوصيات کمي و کيفي آلو ( Prunus sp)

لینک دانلود

فایل ورد مقاله تاثير تنظيم کننده هاي رشد گياهي و زمان محلول پاشي بر خصوصيات کمي و کيفي آلو ( Prunus sp) دارای 8 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد مقاله تاثير تنظيم کننده هاي رشد گياهي و زمان محلول پاشي بر خصوصيات کمي و کيفي آلو ( Prunus sp) کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي فایل ورد مقاله تاثير تنظيم کننده هاي رشد گياهي و زمان محلول پاشي بر خصوصيات کمي و کيفي آلو ( Prunus sp)،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن فایل ورد مقاله تاثير تنظيم کننده هاي رشد گياهي و زمان محلول پاشي بر خصوصيات کمي و کيفي آلو ( Prunus sp) :


محل انتشار: دومین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی
تعداد صفحات:8
نویسنده(ها):
قاسم حاجیان – دانشجوی کارشناسی ارشد باغبانی گرایش میوه کاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
داود هاشم آبادی – استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم باغبانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
شهرام صداقت حور – دانشیار و عضو هیات علمی گروه علوم باغبانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

چکیده:
آلو یکی از میوههای هستهدار مهم مناطق معتدله است و از نظر اقتصادی پس از هلو در درجهی دوم اهمیت در جهان قرار دارد(5). به منظور بررسی تاثیر تنظیم کننده های رشد گیاهی و زمان محلول پاشی مطالعه ای در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلو ک های کامل تصادفی با 14 تیمار، نفتالین استیک اسید در 3 سطح (10، 20، 30) پی پی ام، سوین در سه سطح (1000، 1500 و 2000) پی پی ام و شاهد در دو زمان 18 و 25 روز بعد از تمام گل، در چهار تکرارو مجموعاً 56 پلات انجام شد.هر پلات آزمایشی شامل یک درخت بودکه جداگانه و با غلظت و زمان مورد نظر تیمار شد. نتایج تجزیه واریانس تیمارها نشان داد که اثر تنظیم کننده های رشد گیاهی و اثر متقابل تنظیم کننده های رشد گیاهی و زمان محلول پاشی در سطح 1 یا 5 درصد آماری معنی دار بود. بیشترین قند در تیمار P3 و کمترین آن در P7 مشاهده شد. اثر متقابل تنظیم کننده های رشد گیاهی و زمان محلول پاشی بر درصد قند میوه نشان داد که بهترین تیمار، تیمار P3T1 با 19/42 درصد ساکارز در میوه و کمترین مقدار قند در تیمار P7T1 با 14/4 درصد ساکارز در میوه بود. این مقدار افزایش حدود 35 درصد افزایش قند را نشان می دهد. بالاترین درصد میوه درجه دو مربوط به تیمار P4 با 28/71 درصد بود. به طور کلی تاثیر تنظیم کننده های رشد گیاهی بر صفات اندازه گیری شده بر صفات بیشتر از زمان محلول پاشی بود و باعث بهبود عملکرد و تاثیر مثبت بر شاخص های عملکردی داشت.

توضیحات بیشتر